Ziekenhuisverhaal: de holter

Afgelopen maandag moesten we voor de verandering weer eens naar het ziekenhuis. Het was alweer even geleden dat we naar dit ziekenhuis moesten, we mogen namelijk telkens naar 2 verschillende. Het ziekenhuis in Geldrop voor de algemene controle van Fay en het MMC in Veldhoven voor haar hartritmestoornis. Dit keer was dus ook het MMC aan de beurt.

Er werd namelijk een holter aangesloten bij onze kleine meid. We waren van te voren enorm benieuwd naar hoe ze het zou doen want ze heeft het niet meer zo op doctoren plus de draadjes die aan het apparaat zitten zijn nogal een uitdaging. Fay houdt namelijk van draadjes, overal waar ze draadjes ziet trekt ze eraan.

Gelukkig voor ons, maar vooral voor de laborante die de plakkertjes aan moest brengen vond ons meisje het dit keer alleen maar interessant. Ze volgde met grote ogen wat er allemaal gebeurde en er kon zelfs af en toe een lachje vanaf. Alleen het aandrukken van de draadjes was pijnlijk dus dan zag je dr mondje vertrekken maar ze deed het verder heel stoer.de holter

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

De laborante zei nog:

Normaal zijn ze niet zo klein, de kindjes. Maar als elk kindje zo zou reageren als Fay dan zou ik wel 10 van dat soort kindjes willen!

Dat zegt genoeg toch? Wel moest ik weer wat traantjes wegstoppen want het is niet niks om je kindje met 10 grote plakkers vol te zien op en rondom haar hartje. Het kastje wat ze mee moet sjouwen is zo groot als een cassetterecorder (voor de mensen die niet weten wat dat is, google maar haha) en dat is niet erg handig voor zo’n bewegelijk kind. Maar ze deed het super.het holter kastje

Geen enkele keer merkte we dat het kastje in de weg zat of dat ze het vervelend vond. Ze ging gewoon haar gang en kroop de hele kamer rond. Alleen tijdens het slapen ’s avonds was ze wat meer huilerig dan normaal. In totaal moest ze hem 24uur bij zich houden en na die 24 uur moest het kastje weer terug.

Helaas krijgen we op 28 januari pas de uitslag van de cardioloog. Dus nog even wachten of alles goed is of dat de stoornis blijvend is.

Duimen jullie mee?

19 reacties op “Ziekenhuisverhaal: de holter

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *