Wat een dubbel gevoel…

Morgen krijgen we te horen hoe lang we in deze situatie zullen blijven. Misschien niet met de uiteindelijk einddatum want dat dingen/situaties binnen no time kunnen veranderen dat hebben we de afgelopen weken wel ervaren. Werd er namelijk in januari en begin februari nog gezegd dat het Corona virus ons land niet zou bereiken, zitten we nu in een ‘intelligente’ lockdown.

Maar goed, morgen horen we dus of 6 april de “einddatum” gaat worden voor de lockdown of dat het langer duurt. Ik ga er eigenlijk vanuit dat het nog wel even duurt, maar we zullen zien.

Dubbel gevoel

Heel dit gebeuren geeft me ook een ontzettend dubbel gevoel. De reden dat we nu 24/7 met onze kinderen zijn en thuiswerken echt een flinke uitdaging is, is natuurlijk niet goed. Er zijn veel mensen die ernstig ziek worden van dit nare virus en veel te veel mensen overlijden er aan. Het is daarnaast ook gewoon niet fijn dat de kinderen niet naar school mogen, niet met vriendjes en vriendinnetjes af kunnen spreken en zelfs de zwemles stil ligt.

Zwemmen is een van de leukste dingen die er is volgens mijn dochter en ze mist echt het sociale contact met anderen. Gelukkig heeft ze haar broertje, maar die is ze soms ook wel beu. En dat begrijp ik wel. Ik ben de kinderen ook soms beu. En dat terwijl ik er aan de andere kant ook weer zo ontzettend van geniet om ze bij me te hebben. Dat ik nu eindelijk de tijd heb (en neem) om te knutselen, samen werkjes te doen, bakken en er lekker op uit gaan. En dat dagelijks.

Dat maakt het allemaal dus zo dubbel. Aan de ene kant ben ik dit alles echt beu en zou ik het liefst zien dat alles weer bij het oude is. Maar aan de andere kant merk ik dat ik nu veel meer geniet van de kleine dingen. En me besef dat deze kleine dingen juist het meeste geluk geven. De afgelopen weken ben ik werkelijk waar elke dag minimaal een uur tot anderhalf uur buiten. In beweging. Natuurlijk houd ik de regels in acht, don’t worry. Ik zorg ervoor dat ik niemand in mijn buurt krijg. Ik eet veel gezonder (maar geniet ook van paaseitjes), ik zeg veel vaker tegen mijn dierbaren dat ik van ze houd en alhoewel ik normaal gesproken al regelmatig berichtjes en kaartjes naar mensen stuur doe ik dat nu nóg meer.

Introvert en extravert

De introvert in mij is dan ook erg blij met deze situatie. Lekker thuis rommelen, mezelf terug trekken met een boek, geen verplichtingen qua feestjes en dergelijke… Gewoon even me myself and I. Terwijl de extrovert in mij juist erop uit wil. En soms wel kan janken (en dat ook doet) omdat ze het contact met anderen zo mist.

Het is niet voor niets dat ik een ambivert bent. Gelukkig gaat er ook een eind komen aan deze periode. En ik hoop dan oprecht dat de liefde en aandacht die men nu voor elkaar heeft blijft. Dat men veel meer stil zal staan bij wat echt belangrijk is. Gezondheid, veiligheid, familie (in welke vorm dan ook..) en liefde. En dat de kleine dingen er vooral toe doen. Ik hoop vooral dat mensen elkaar veel meer gaan waarderen. En minder kijken naar zichzelf, maar meer naar anderen. Zonder de zelfliefde uit het oog te verliezen natuurlijk.

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Jenn
    30 maart 2020 at 09:55

    Heel herkenbaar! Ik ben bang dat we er nog niet vanaf zijn op 6 april eigenlijk 🙁

    • Reply
      Nicole
      31 maart 2020 at 09:24

      Nee dat is wel zeker.

  • Reply
    Anita Willems
    31 maart 2020 at 09:09

    Ik voel wel mee met je dubbele gevoel.
    Tegelijk, als ik je verhaal lees, dan realiseer ik me dat ik altijd prioriteit heb gegeven aan de kleine dingetjes met de kinderen. Ik knutselde me altijd al ongans met de meiden, of we gingen iets buiten ondernemen of bakken.
    Nu merk ik dat de leuke dingen er wat bij inschieten omdat ik En thuis werk En ze (beide 11 jaar) begeleid met hun huiswerk. En we moeten soms ook nog de computer delen 😀
    Heb trouwens een nieuw woord geleerd : ambivert 🙂

    • Reply
      Nicole
      31 maart 2020 at 09:24

      Ik heb zelf een hekel aan knutselen en bakken. Dus daarom dat ik dit niet veel deed. Betekent niet dat ik geen tijd met ze spendeerde overigens hoor. We deden genoeg leuke dingen samen, maar nu waardeer ik het meer. En nu zet ik mijn eigen gevoel over bakken en knutselen ook aan de kant en ga ik het zelfs leuk vinden. Normaal met school en zwemles en slaapjes en afspraken bij fysio of kinderarts en en en kwam het er gewoon niet van. Nu zeeën van tijd. Al komt dit dus wel ten nadele van mijn bedrijf.

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: