“Wacht maar tot je zelf moeder bent…”

Ik begreep haar niet. Ik snapte echt niet hoe ze bepaalde dingen kon zeggen of denken. En elke keer kreeg ik weer die woorden te horen “wacht maar tot je zelf moeder bent, dan begrijp je precies wat ik bedoel”. Ammehoela dacht ik nog bij mezelf. Ze kan hoog of laag springen, maar ik krijg toch geen kinderen. En als ik ze krijg dan doe ik alles anders! Tsjah, je bent puber en opstandig of niet.

Maar wat een gelijk heeft ze gekregen. Die moeder van me. Die super vrouw. Want dat is ze gewoon. Op haar 18e werd ze verrast door een klein meisje genaamd Nicole, daar was ik dan. Zonder voorbereiding en zonder een eigen woning (mijn ouders hebben het eerste jaar bij mijn opa en oma op zolder gewoond) werd ze moeder. En wat voor één! Als ik terug denk aan vroeger dan kijk ik terug naar een enorm fijne tijd. Ik heb een onbezorgde jeugd gehad terwijl mijn ouders het echt voor hun kiezen hebben gehad. Zij zullen heel anders terug kijken naar die tijd misschien maar datgene wat ik me kan herinneren is dat mijn broertje en ik enorm veel liefde hebben gekregen. Liefde en aandacht. Want mijn moeder deed echt alles met ons.

Nu ik zelf moeder ben geworden begrijp ik mijn eigen moeder door en door. De onzekerheid die zij gevoeld moet hebben, de bezorgdheid, het gemis als ik ergens logeerde of als ze gewoon even niet bij me was. Ik begrijp het nu allemaal. En het fijne is ook gewoon dat zij mij begrijpt. Ze weet precies hoe ik me voel en speelt daar nu dan, als oma zijnde, perfect op in. De band die ik had met mijn moeder was al enorm sterk en door de zwangerschap en vooral door de komst van Fay is die band alleen maar sterker en sterker geworden.

Ik hoop dan ook dat ik met mijn dochter net zo’n fijne band ga krijgen als ik  heb met mijn moeder. Waarschijnlijk gaat Fay hetzelfde denken als ik deed en ik ga hetzelfde zeggen als mijn moeder.. “wacht maar tot je zelf moeder bent, dan begrijp je precies wat ik bedoel.” En zo is het. En niet anders.

050

Ik hou van je mamsie.

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

16 Comments

  • Reply
    Petra
    1 mei 2014 at 06:59

    Mooi! Herkenbaar ook. De foto is prachtig. En grappig ik noem mijn moeder ook altijd mamsie.

  • Reply
    Meike
    1 mei 2014 at 08:20

    Mooi gezegd. Ik herken dat wel. Nu vallen dingen opeens op hun plaats.

  • Reply
    Marleen van Gompel
    1 mei 2014 at 08:49

    Heel mooi verwoord! En Jackelien wat zul jij trots zijn op je meiden!!

  • Reply
    Marion de Brueys
    1 mei 2014 at 08:53

    Hahahahahahahahahahaha, ja ik moet erom lachen dat we daar eerst moeder voor moeten worden hé. Gelukkig dat alles nu lekker gaat he Nicole.

    Je achternichtje Marion

  • Reply
    Maris
    1 mei 2014 at 09:01

    Lief! Bij mij is het juist andersom. Doordat ik moeder ben geworden snap ik mijn eigen ouders nog minder dan ooit. Maar goed, ik heb niet een perfecte jeugd gehad wat dat betreft 🙂

    • Reply
      Nicole (misseagles)
      1 mei 2014 at 09:07

      Ja dat kan natuurlijk ook. Ik heb het geluk dat mijn ouders wel altijd liefde en aandacht hebben gegeven. Toen snapte ik mijn moeder vaak niet, maar nu zie ik in dat de manier hoe zij met dingen om gegaan zijn en met ons ook dat ik dat ook wil. Vooral die liefde en aandacht.

  • Reply
    Gwen
    1 mei 2014 at 09:02

    Mooi stuk!!!

  • Reply
    Michelle
    1 mei 2014 at 10:43

    Mooi geschreven 🙂 Ik hoop dat als ik zelf moeder wordt, ik mijn ouders iets beter begrijp..

  • Reply
    Jennn
    1 mei 2014 at 10:46

    Mooi geschreven!

  • Reply
    Frederique
    1 mei 2014 at 12:49

    Herkenbaar en eigenlijk zouden we het wat vaker duidelijk moeten maken 🙂

  • Reply
    Mama's Jungle
    1 mei 2014 at 12:52

    Wat een fijn artikel. Het is zo fijn om je moeder te hebben in deze periode van je leven!

  • Reply
    Eline
    1 mei 2014 at 14:17

    haha, zo herkenbaar… mijn moeder zegt dat ook telkens. Ik ben benieuwd :p

  • Reply
    Francesca Vonk
    1 mei 2014 at 17:01

    Nou, als je mamsie hier geen tranen van in d’r ogen krijgt, weet ik het niet meer! Tranen horen ook bij mama’s he. Heel veel en op de meest gekke momenten. 😉 Mooi geschreven!

  • Reply
    Sas
    1 mei 2014 at 20:06

    Wat een prachtig geschreven blogje!

  • Reply
    Angelique
    1 mei 2014 at 22:05

    Mooi geschreven en wat een prachtige foto!

  • Reply
    Nicky
    2 mei 2014 at 08:16

    Prachtig geschreven! we zijn allemaal opstandig geweest maar gelukkig worden we ook wijzer. Top dat je er nu zo over denkt.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: