Soms voel ik me best eenzaam

Er zijn momenten dat ik me erg eenzaam voel. Die momenten heb ik eigenlijk vrijwel nooit gehad voordat ik moeder was. Of ik ben het vergeten? Geen idee, ik weet alleen wel dat ik me nu soms best eenzaam kan voelen. En dat terwijl ik ook juist graag alleen ben. Gelukkig komen die momenten nu bijna niet meer voor, maar toen ik net moeder was geworden voelde ik me eenzamer dan ooit. 

Een tijd terug las ik in een tijdschrift, ik weet eigenlijk niet meer welke, dat de eenzaamheid onder moeders groot is. Het overkomt vooral de nieuwe moeders, die in hun omgeving nog niet echt andere moeders kennen en daardoor contact en vooral begrip en herkenbaarheid missen. Nu kan ik me niet bepaald een nieuwe moeder noemen met een dochter van bijna vijf en een zoontje van anderhalf, maar ik snap wel wat ze bedoelen. Vooral door hoe ik me een aantal jaar geleden voelde.

Verhuisd

Tijdens mijn zwangerschap zijn wij verhuisd van een grote stad naar een klein dorp. Niets mis mee, maar het betekende wel dat we ons plekje moesten vinden en opnieuw moesten beginnen als het gaat om mensen leren kennen. Het is namelijk best fijn om bij de buren te kunnen aankloppen als je hulp nodig hebt. Of om met de fiets naar een vriendin/kennis toe te kunnen voor een bakje koffie. Ook voor je kindje is het prettig wanneer de ouders contacten hebben in de buurt. Denk bijvoorbeeld aan speeldates of iemand waarop je kunt terugvallen wanneer je ziek bent. Mijn pech was alleen dat ik een postnatale depressie kreeg na de bevalling en daardoor eigenlijk maar weinig het huis uit kwam.

Niet echt handig dus als het gaat om nieuwe mensen ontmoeten en leren kennen.

Peuterspeelzaal & basisschool

Dit veranderde overigens wel enigszins vanaf het moment dat onze dochter naar de peuterspeelzaal ging. Dan kom je in contact met de andere ouders, ook al is dat vaak maar vluchtig. Vanaf het moment dat onze dochter ook naar de basisschool gaat is het contact met anderen heel wat meer geworden. Ze heeft speeldates, je kletst wat op het schoolplein en soms ga je zelfs met de ander een kop koffie drinken.

Ik ben me ook minder eenzaam gaan voelen door te werken. Eerst in loondienst en nu in mijn eigen bedrijf als contentcoach. Door mijn werk heb ik veel andere ondernemers leren kennen en ga ik regelmatig naar een netwerkborrel of -event. Al met al kom ik dus genoeg onder de mensen. En dat is fijn. Want ondanks dat ik heel goed alleen kan zijn, is het toch wel eens fijn om met anderen te kunnen praten.

Voel ik me nu minder eenzaam? Zeker. Komt het alsnog wel eens voor dat ik me eenzaam voel? Ja ook dat. Ik heb hier in de buurt geen vrienden zitten waar ik even gezellig heen kan. En soms kan ik omringd zijn door veel mensen en me toch alleen voelen. Maar dit gevoel heb ik gelukkig nog maar zelden.

Voel jij je wel eens eenzaam?

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Alissa
    19 februari 2019 at 14:34

    Och lieverd woonden we maar dichter bij elkaar! Ik herken je gevoel van af en aan eenzaamheid. Ouderschap slokt je soms op en wanneer je mentaal niet lekker zit is aansluiten bij andere moeders soms nog lastiger.

    • Reply
      Nicole
      20 februari 2019 at 14:16

      Ja die afstand is niet groot maar toch voor sommige dingen te groot he.
      Even bij elkaar op de koffie zit er helaas niet in.

  • Reply
    B.
    19 februari 2019 at 21:52

    Al heb je nog zoveel lieve mensen om je heen, dan nog kan je je soms (erg) eenzaam voelen.
    Ik ben gezegend met 2 geweldige kinderen, lieve familie, vrienden, buren en ook steeds meer kennissen (bijvoorbeeld vanaf het schoolplein) waarmee ik het erg goed kan vinden. Anderen omschrijven mij vaak als sociaal, betrokken, grappig en attent.
    Maar sinds mijn man is overleden voel ik me altijd eenzaam. Er ontbreekt een deel van mij. Dat valt niet op te vullen.
    Ach, misschien als er meer tijd is verstreken, dat de eenzaamheid anders zal gaan voelen.
    Mooi dat je er zo open over kan zijn. Erg verfrissend, er lijkt nog steeds een groot taboe op te rusten.
    Hoop voor jou dat het steeds een beetje minder wordt 🙂

    • Reply
      Nicole
      20 februari 2019 at 14:16

      Wat een lieve en openhartige reactie.
      Dank je wel.
      Ik kan me heel goed voorstellen dat het voelt alsof er een deel ontbreekt. Dat is ook zo eigenlijk he. Denk dat ik dat ook op die manier zou voelen. Wel fijn dat je in ieder geval vele andere lieve mensen om je heen hebt. Al kan dat het gevoel van eenzaamheid niet altijd wegnemen.
      Voor jou hoop ik ook dat het met de tijd wellicht iets slijt. Veel liefs.

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: