Lotgenoten

Disclaimer: Ik spreek in dit artikel over de buitenwereld en noem een aantal voorbeelden. Bij die voorbeelden heb ik niemand specifiek in mijn hoofd. Neem het dus aub niet persoonlijk op. Ik wil met dit artikel juist benadrukken dat het hebben van lotgenoten een grote steun in de rug is en ik probeer deels uit te leggen waarom ik lotgenoten nodig heb!

Ik heb online een aantal mensen gevonden waarvan ik wel kan stellen dat het lotgenoten zijn. Allemaal zijn het personen die 1 of meerdere dingen met mij gemeen hebben. Ik zou zeggen helaas, want het zijn geen prettige dingen, maar aan de andere kant ben ik wel blij ze gevonden te hebben zodat we onze verhalen met elkaar kunnen delen. Wat is het toch fijn om herkenning en erkenning te krijgen en niet datgene wat je al vaak genoeg hoort: onbegrip. Ik beoordeel daar niemand op hoor, want het is ook moeilijk om iets te begrijpen, iets te snappen als je het niet zelf hebt meegemaakt. De buitenwereld ziet een gezond meisje (Fay) dus er is geen reden meer om te praten over wat er is gebeurd en wat er nu nog met mij gaande is. Want Fay is het toch allemaal waard geweest?!

Natuurlijk is Fay het allemaal waard geweest! Maar het feit dat het nu goed gaat met haar, neemt niet weg dat ons van alles is overkomen en dat het een hoop bij mij heeft aangericht lichamelijk maar ook geestelijk. Ik heb mezelf constant in dienst gesteld van de zwangerschap, de bevalling, het moeder zijn, de zorg, enzovoort. Daarbij cijferde ik mezelf weg en zette ik mijn emoties aan de kant. Dat is normaal, zo hoort het ook, maar juist nu het normale leven begint te komen, komt er ook ruimte voor mijn gevoelens en voor mijn herstel. En dan is het extra fijn als je mensen in je leven hebt die begrijpen wat je hebt meegemaakt. Die willen luisteren naar je verhaal, die je emoties erkennen en die niet aankomen met oplossingen of dooddoeners als ‘het gaat vanzelf weer over’ en ‘het heeft tijd nodig’.

Ik begrijp nu dan ook steeds beter waarom er al tijd en wijle groepen bestaan voor lotgenoten. Praatgroepen, maar ook websites online waar mensen elkaar kunnen vinden, fora, enzovoort. Het is gewoon super om een steun voor elkaar te zijn en een uitlaatklep te hebben bij iemand die precies weet hoe jij je voelt. Dat je niet de enige bent die zoiets doormaakt en dat je ook niet de enige bent die zich zo dubbel voelt.

Daarom lieve lotgenoten, bedankt!thank you

Comments

comments

Gezondheid & Afvallen, Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

9 Comments

  • Reply
    Petra
    26 juni 2014 at 07:31

    Fijn dat je steun vindt. Een hele dikke knuffel voor jou meid! X

  • Reply
    Gwen
    26 juni 2014 at 08:52

    Het is ook niet allemaal niks! En zeker omdat je zelf nog zoveel last hebt lichamelijk. Fijn om je ei kwijt te kunnen en steun te krijgen lijkt me. Keep up the good work, het komt allemaal goed – alles vindt zijn plekje. Op den duur!

  • Reply
    Joyce
    26 juni 2014 at 09:01

    Nu voel ik me bijna schuldig omdat ik van de week op Twitter zei dat Luuk het waard is in een mention naar jou 😉 Maar zo voel ik het nu eenmaal, nu ging dit natuurlijk meer om hoe we naar onszelf keken in de spiegel en het feit dat onze kleren niet meer lekker zitten, maar toch..

    Ik begrijp je wel, ik heb tijdens mijn zwangerschap heel veel onbegrip gehad van mensen in real life. Kreeg lelijke opmerkingen over dat ik me aan zou stellen en het heeft vriendschappen gekost, terwijl ik online mensen leerde kennen die wel wisten dat ik me niet aanstelde en me een hart onder de riem staken. Heel fijn! 🙂 En ja de vervelende gebeurtenissen laten een litteken achter. Maar ik ben blij dat ik het voor zover ik weet prima een plekje heb kunnen geven. Ik denk dat dat komt omdat ik me op mijn overtollige huid na, weer helemaal de oude voel.

    Het komt echt goed! 🙂

    • Reply
      Nicole (misseagles)
      26 juni 2014 at 10:43

      Oh je hoeft je helemaal niet schuldig te voelen, want Fay ís het ook allemaal waard. Maar er is zoveel meer gebeurd dan “alleen” een nare bevalling.. Ik heb ook gewoon geen tijd gehad alles te verwerken.

      • Reply
        Joyce
        28 juni 2014 at 12:19

        Ik snap het helemaal 🙂 Ik mag in mijn handjes knijpen dat ik “alleen maar” een ongelooflijke kut zwangerschap heb gehad en met Luuk zelf altijd vanaf dag 2 goed is gegaan.

        Stay strong en blijf erover praten. Dan lukt het langzaam aan echt om het te verwerken 🙂

  • Reply
    Debbie
    26 juni 2014 at 09:11

    Fijn dat er mensen zijn waar je nu je verhaal kwijt kan. Het is ook niet niks om zoiets mee te maken. En ja je weet het van mij dat ik die ervaring deel. Hier ben ik al die tijd bamg voor dat die klap bij mij nog gaat komen. Omdat ik maar door en door ga. Moet ook wel voor die kleine, daar doe ik alles voor. Net als jij voor je meissie.

  • Reply
    Tamara
    26 juni 2014 at 10:27

    Ik heb dan vooral een andere bevalling gehad maar ook ik sta voor je klaar als je me nodig hebt. Fijn dat er veel mensen zijn waar je de steun kan vinden! Dikke x

  • Reply
    Meike
    26 juni 2014 at 13:10

    Dit heeft tijd nodig. Het is allemaal niet niks wat jullie hebben meegemaakt. Fijn dat je goede steun hebt gevonden.Op den duur leer je er mee om gaan en wellicht kun je het een plekje geven.

  • Reply
    Miranda
    27 juni 2014 at 09:56

    Ik vind het altijd fijn om lotgenoten te hebben, om iets van ze te kunnen leren en gewoon om eens erover te kunnen praten. Mensen zeggen wel dat ze je snappen maar alleen echte lotgenoten doen dat vind ik. Voor anderen is het vaak toch onbegrijpelijk als je leeft met veel pijn, of extreme moeheid of iets anders.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: