Jubileum: Het aanzoek

Op 24 mei 2013 was onze grote dag. Bart en ik trouwden op de plek waar we elkaar voor het eerst zagen. De komende weken wil ik hier elke zaterdag, tot aan 24 mei, wat aandacht aan besteden. Ik heb van mijn trouwblog en mijn oude blog de stukjes gehaald die ik erg leuk vond om nogmaals te delen. De mensen die me al langer volgen zullen het herkennen, maar ik hoop dat jullie het toch leuk vinden om samen met mij terug te kijken naar die bijzondere periode van ons leven.

In het voorjaar van 2012 wandelden deze twee verliefde personen nogal veel en lang. Zelfs als haar wederhelft op trainingskamp was ging Nicole nog heerlijk in het zonnetje, tussen de bloemetjes, wandelen. Tijdens 1 van deze wandelingen ontdekte zij een leuk nieuw wandelstukje langs wat water. Het stukje natuur ligt tussen de woonwijk en de snelweg in maar daar is niets van te merken wanneer je eenmaal tussen het groen loopt.

Dit stukje groen wilde zij dolgraag delen met haar Bart dus zodra hij terug kwam meldde ze dit en zouden ze samen het groen bewandelen. Echter was het net die week niet zo’n best weer dus ze stelden het telkens uit. In de week voor 12-05-2012 had Bart het de hele tijd over picknicken. Hij wilde dit graag op de zaterdag doen maar Nicole voorzag niet zo’n goed weer. Op de dag zelf was het buiten nog nattig van de regen de dag ervoor dus besloot Nicole dat het niet zo’n goed weer zou zijn om te picknicken maar dat een wandeling altijd wel kon.

En dan kon ze gelijk het mooie nieuwe stukje laten zien!!

Voor Bart was dit minder geslaagd want hij had het heel anders voor ogen. Hij moest bedenken wat hij belangrijker vond: de plek of de datum? En uiteindelijk koos hij voor de datum. Hij kon het echt niet nog langer uitstellen.. De vraag lag op het puntje van zijn tong en hij moest en zou op 12 mei 2012 zijn Nicole “de” vraag stellen.

Gelukkig voor Bart was het stukje groen inderdaad erg mooi en scheen het zonnetje ook op hun gezicht. Een perfecte dag voor de perfecte vraag aan het (voor hem) perfecte meisje op de perfecte plek.

Nicole vond het ergens wel vreemd dat Bart perse had willen picknicken maar dacht er eigenlijk niet veel verder over na, ze was tenslotte weer honderduit aan het kletsen en Bart was niet eens de stilste. Totdat Bart opeens stopte en wilde knuffelen. Dat was het vreemde niet eens want Bart knuffelt graag, Nicole overigens ook.

Wat wel vreemd was, waren de woorden die Bart in het oor van Nicole fluisterde: “Je weet toch dat ik ontzettend veel van je hou?” “Ja”, antwoordde Nicole. “En je weet toch dat ik de rest van mijn leven bij je wil zijn?” Weer antwoordde Nicole met een “Ja”. En plots zat hij daar dan.. op één knie met een ring in zijn handen en de woorden die hij al zo vaak had gerepeteerd: “Wil je met me trouwen?”.

Wat volgde waren veel tranen, ongeloof, nog meer tranen en uiteindelijk (na een aantal lange minuten) de JA NATUURLIJK!! Het gehuil bleef nog wel even doorgaan want ondanks dat ze het er zo vaak over gehad hadden was nu het moment echt daar.. Ze waren verloofd!!

SAMSUNG

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply
    Miranda
    26 april 2014 at 08:59

    ah wat een lief aanzoek. Leuk geschreven!

  • Reply
    Sas
    26 april 2014 at 09:17

    Leuk om te lezen! Wat een fijn aanzoek 🙂

  • Reply
    Petra
    26 april 2014 at 16:52

    Leuk om te lezen!

  • Reply
    Eline
    26 april 2014 at 20:35

    Mooie ring!

  • Reply
    Eline
    26 april 2014 at 20:37

    super! heel erg mooi geschreven!

  • Reply
    Linda
    26 april 2014 at 22:20

    Wat een mooi stukje, is altijd zo leuk om dit soort verhalen te lezen.

  • Reply
    Priscilla
    27 april 2014 at 09:48

    Wat mooi en lief dat hij er zo over nagedacht heeft en het aanzoek echt eigen gemaakt heeft.

    Ik hoop ook nog ooit de vraag te krijgen haha

  • Reply
    Mama's Jungle
    1 mei 2014 at 23:15

    Lief !! <3

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: