Het leven aan een draadje

Afgelopen maandagavond moest ik naar het ziekenhuis voor een nachtopname. Niets spannends eigenlijk, ze wilden puur wat onderzoeken doen in verband met mijn vermoeidheid en slaperigheid. Toch vond ik het zelf enorm spannend. Ik was wel vaker terug naar het ziekenhuis geweest, maar dit zou de eerste keer worden na heel het circus van de zwangerschap/bevalling en opname van Fay.

Om 19uur moest ik op een bepaalde afdeling zijn maar het was daar helemaal leeg. Ook hing er een bordje dat het gesloten was dus ik dacht dat ik verkeerd zat. Op het moment dat ik naar de receptie wilde lopen kwam er gelukkig toch iemand uit een deur gelopen die me vertelde dat ik goed zat, maar nog even moest wachten. Eenmaal in de wachtkamer kwamen de spanningen pas echt goed opzetten. Want ik keek naar de deur waar mijn dochtertje 1,5 jaar geleden doorheen ging met spoed.

Flashbacks

Ik sloot mijn ogen en zag een heleboel terug komen. Het gevoel wat ik toen had en vooral de angst kwam weer boven drijven. Gelukkig duurde het wachten niet zo lang waardoor ik me weer kon concentreren op het onderzoek die ik kreeg. Ik had een hele lieve verpleegkundige die sowieso alles vertelde wat ze deed en ook nog eens gezellig was. Op een gegeven moment hing ik aan alle kanten aan de draadjes. De meeste zaten op mijn hoofd, maar ook mijn been, borst en buik waren verbonden. IMG_6986De draden bovenop en achterop mijn hoofd werden met lijm vastgeplakt. Geen wonder dat het er zo vies uitziet!

Eenmaal op de kamer, tweepersoons maar ik lag er alleen, probeerde ik me te installeren. Dit duurde wel even want ik voelde me totaal niet op mijn gemak. De verpleegkundige moest naar de volgende patiënt om die aan het draadje te hangen haha, dus ik was alleen. En wat voelde ik me rot. Afleiding zoeken werkte dit keer niet en mijn buikpijn werd erger en erger. Ik kon wel janken, of nou ja.. eigenlijk niet want kon ik maar janken dan was het gevoel wellicht weg. Om mijn gevoel te verbergen deed ik heel olijk tegen iedereen waar ik contact mee had.

Maar stiekem…..

De nacht

Rond 11 uur was het tijd om te slapen, ik kreeg ook zo’n kekke neusbrilletje en een knijper aan mijn vinger voor de zuurstof in mijn bloed te meten. Ook werd mijn bloeddruk opgemeten die wel hoog was maar niet zo hoog als ik had verwacht. Maar goed, de nacht. Ik heb geslapen, maar ben 4 keer wakker worden waarvan 1 keer een langere tijd omdat ik klaarwakker was. Dat noem je niet echt een prettige nachtrust. Nu word ik thuis ook wel eens wakker omdat ik moet plassen. Maar niet zo vaak en zeker niet zomaar.

De uitslag

Op 24 september staat de afspraak met de longarts om de uitslag te horen. Ik vond het al lang wachten, maar goed.. niets aan te doen. Echter werd ik dus gisterenmiddag gebeld door de assistente dat de longarts mij liever eerder zag en of ik morgen (vandaag dus) kon komen. Vanmiddag heb ik dus om half 3 de afspraak staan en krijg ik waarschijnlijk te horen wat er mis is en hopelijk wat ze eraan gaan doen!

To be continued dus!

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

13 Comments

  • Reply
    Sylvie
    16 september 2015 at 06:46

    Jeetje wat spannend, ben je getest op slaapapneu of iets dergelijks? Heel veel succes vanmiddag!

  • Reply
    Marion
    16 september 2015 at 07:23

    Spannend. Veel succes vanmiddag, meis!

  • Reply
    Bregje
    16 september 2015 at 07:49

    Succes vanmiddag meis, ik duim! X

  • Reply
    Charlotte
    16 september 2015 at 08:08

    Heel veel succes vanmiddag!

  • Reply
    Barbara
    16 september 2015 at 09:07

    Heel veel succes vanmiddag, ik duim voor goed nieuws X

  • Reply
    Gerdien
    16 september 2015 at 09:18

    Spannend zeg! Heel veel sterkte!

  • Reply
    Karen
    16 september 2015 at 09:18

    Ik schrok even van de titel en de verloop van je blog, maar je wacht dus nog op de uitslag. Spannend en succes!

  • Reply
    Charlotte
    16 september 2015 at 09:31

    Succes vanmiddag! Hopenlijk komen ze met een oplossing waar je wat mee kunt!

  • Reply
    Anita
    16 september 2015 at 09:46

    Heel veel succes vanmiddag bij het gesprek meis!!

  • Reply
    Henny
    16 september 2015 at 11:43

    Spannend, succes vanmiddag!

  • Reply
    Marguerita
    16 september 2015 at 13:01

    Oh wat spannend! Hopelijk is het iets waar ze je snel mee kunnen helpen, sterkte vanmiddag en een dikke knuffel, die kun je wel gebruiken! Toi toi toi

  • Reply
    Tamara - Crazygreatlife
    16 september 2015 at 17:02

    Lijkt mij zo vreemd om met alles te moeten slapen. Spannend morgen!

  • Reply
    Cindy
    16 september 2015 at 21:24

    Ik las al dat je wel kon janken wat betreft de uitslag.. Daarom geef ik je een dikke knuffel! Om de pijn een heel klein beetje te verzachten ♥

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: