Een lege plek

Zoals de vaste volgers wel gemerkt hebben kwam er gisteren geen artikel online. In mijn dashboard kalender viel het enorm op. Een grote witte lege plek. Met daaromheen allerlei concepten, tags en half afgemaakte blogs.

Maar woensdag 11 maart 2015 bleef leeg. In eerste instantie stond er wel iets gepland, maar ik had de dag ervoor echt geen puf en energie om dat artikel af te maken. Ik was futloos en lag al om half 9 in mijn bed. Niets aan de hand, want ik had het artikel op 10uur gezet zodat ik het in de ochtend alsnog af kon maken.

Toen ik gisteren om half 10 pas beneden was, nadat ik echt met heel veel moeite het bed uit kwam besloot ik om het stuk te verzetten naar 12 uur. Daarna heb ik hem nogmaals verplaatst voordat ik besloot dat het gewoon klaar was en dat die lege plek er gewoon zou komen.

Het gekke is, ik voelde me niet verplicht naar jullie toe, mijn lezers, maar naar mezelf. Ik zelf vond het maar niets om eens een dagje een lege plek te hebben. Dat terwijl ik die leegte wel behoorlijk in mezelf voel. Toch ben ik blij dat ik het uitgesteld heb want ik weet zeker dat ik totaal ontevreden was geweest over mijn werk als ik het online had gezet.

Gisteren was het ook een jaar geleden. Een jaar geleden dat ons meisje op het randje van de dood lag in het ziekenhuis. Een jaar geleden dat, op dat moment, mijn grootste nachtmerrie werkelijkheid werd. Machteloos voel je jezelf dan. Machteloos en radeloos. Maandenlang heeft het me bezig gehouden en nu stiekem weer. Want ondanks dat het nu goed gaat met Fay, blijft het in mijn achterhoofd zitten.

Dat angstige gevoel. Dat zorgt voor dat lege gevoel. Wat heeft gezorgd voor die lege plek….

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

13 Comments

  • Reply
    Marion
    12 maart 2015 at 06:48

    Goed dat je erover schrijft. Ik weet niet of je het al gedaan hebt (vast wel), maar ik denk ook dat het goed is als je het uitspreekt naar je omgeving. Je hoeft je niet groot te houden en die angst zou niet voor leegte hoeven zorgen. Mijn ervaring is dat ik vaak leegte voel als ik iets voor mezelf probeer te houden of als ik me groter/beter voordoe dan ik ben. Ik zou me kunnen voorstellen dat je het verdriet en de angst van een jaar geleden achter je wilt laten, maar als ik het zo lees ben je er gewoon nog niet klaar mee. Spreek het uit, meis. Het is misschien niet fijn om leegte te vullen met angst en verdriet, maar echt, alles is beter dan die leegte.

    Heel veel sterkte. XX

  • Reply
    zomersproetje
    12 maart 2015 at 08:20

    Knap dat je het deelt, Nicole! Hoop dat het vandaag iets beter met je gaat. Ik zie liever een lege plek op je blog dan een lege plek in je hoofd of je hart…. Hoop dat je er over kan en durft te praten met iemand. Veel sterkte hiermee, meis.x

  • Reply
    Henny
    12 maart 2015 at 08:23

    Heel begrijpelijk die lege plek. Dat zijn heftige momenten en op zo ‘n dag goed om bij stil te staan. Sterkte!

  • Reply
    Saskia
    12 maart 2015 at 08:34

    Onwijs mooi geschreven. Dikke knuffel voor jou.

  • Reply
    Jenn
    12 maart 2015 at 08:53

    Mooi geschreven en idd, beter een lege plek op je blog dan ergens anders

  • Reply
    Eline
    12 maart 2015 at 09:03

    Iedereen snapt dat je op zo een moment geen behoefte hebt aan het schrijven van een artikel! Neem dus lekker de rust die je nodig hebt!! Heel veel sterkte ermee 🙂

  • Reply
    Anita
    12 maart 2015 at 09:52

    Helemaal logisch dat je hoofd dan niet staat naar het schrijven van een artikel. Het is niet niks geweest die hele periode vorig jaar en probeer ervoor te blijven praten. Het heeft een plek nodig en die ben je momenteel aan het creëren. Je bent een topper en kan het meis!

  • Reply
    Lifesabout
    12 maart 2015 at 10:30

    Begrijpelijk dat het nog zoveel impact heeft. Je hebt het mooi verwoord. Xxx

  • Reply
    Debbie
    12 maart 2015 at 12:26

    Ik zeg en denk groot gelijk dat je dan even aan jezelf denkt… Maar zelf doe ik het niet. De laatste tijd heb ik de grootste moeite om mijn blog te vullen. Toch pak ik het steeds weer op. Maar niet helemaal zoals ik het wil. Denk dat ik net als jouw even aan mijn gevoel moet toegeven en even moet denken laat maar een keer die blog.

    Dapper dat je het schrijft hier. Ja en praten erover is belangrijk, die leegte is juist zo vreselijk. Weet er alles van het is en blijft hier leeg bij mij.

    Ook al is het een jaar geleden je moet hier wel iets mee doen, anders blijf je er altijd mee zitten. En die angst is heel begrijpelijk die je hebt gevoeld. Want je ziet het bij ons het kan ineens voorbij zijn. Maar jouw dappere meisje heeft gevochten en ze is er. Geniet er van. En probeer die leegte kwijt te raken, zal je goed doen.

  • Reply
    Marieke
    12 maart 2015 at 14:56

    Mooi geschreven en heel herkenbaar! Neem je tijd, wij lopen niet weg hoor 🙂

  • Reply
    Michelle
    12 maart 2015 at 18:40

    Knap van je dat je het zo openbaar durft te vertellen. Maar beter hier dan dat je ermee blijft zitten.
    Een erg beangstigende tijd leek me dat, alleen maar logische dat je er af en toe naar terug blikt, zeker vandaag. Neem gewoon de tijd die je nodig hebt..

  • Reply
    Lara
    12 maart 2015 at 22:05

    Lieve Nicole,

    Je bent niet alleen…

    Dikke knuffel!

    • Reply
      Nicole (Meisje Eigenwijsje)
      13 maart 2015 at 08:44

      Thanks!

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: