Castratie en tumor verwijderen bij onze hond

Het was vrijdag 17 juli toen we – laat in de middag – bij onze hond een grote bult ontdekten in zijn lies. We keken naar die plek puur omdat we de afgelopen dagen merkten dat er wat vaker urine druppeltjes in huis lagen. Niet heel erg veel, maar genoeg om eens te kijken wat er aan de hand was. Je kunt je voorstellen dat wij enorm schrokken toen we de bult ontdekten. We belden direct de dierenarts op en konden meteen komen.

Eerst even wat achtergrond informatie

Voor ik doorga met dit ‘verhaal’ wil ik eerst nog wat achtergrond informatie geven. Al vanaf dat onze hond pup was weten wij dat zijn balletjes niet zijn ingedaald. Dit komt wel eens vaker voor. Al is het meestal slechts één bal die niet indaalt. Zijn ene bal voelen we al jaren in zijn lies zitten en de andere zit hoogstwaarschijnlijk in zijn buikholte. De bal in zijn lies was niet echt een probleem want deze kon in de gaten gehouden worden. Alleen die in de buikholte zou een probleem kunnen worden omdat je die niet ziet. En soms ontwikkelt zich dat tot een tumor.

Ik moet toegeven dat ons toen al vertelt is dat het slim zou zijn om de hond te opereren uit voorzorg. Echter zat ik toen én in een postnatale depressie en we hadden om eerlijk te zijn de financiële middelen niet voor zo’n dure operatie. Er was op dat moment niets aan de hand dus we lieten het zoals het was. Wij brengen onze honden toch regelmatig voor controle en een vaccinatie naar de dierenarts dus konden het zo alsnog in de gaten houden. De laatste keer was in september geweest en toen was er nog niks aan de hand.

Vooruitspoelen naar nu

Goed. Terug naar nu. Wij reden dus na ons telefoontje direct naar de dierenarts met onze Max. Daar aangekomen bevestigde de arts al wat wij inmiddels vermoedden. De grote bult was dus de testikel die in zijn lies zat maar die nu was uitgegroeid tot een tumor. En een flinke ook nog. De dierenarts wilde niet teveel tijd verspillen en de operatie werd direct de maandag na het weekend ingepland. Niet alleen de tumor zou verwijderd worden, maar ook de andere testikel die nog in de buikholte zat zou verwijderd worden. Oftewel, het werd een castratie inclusief tumor verwijdering.

De operatie zelf duurde wel een paar uur, maar ging allemaal goed. De tumor kon goed verwijderd worden en het balletje in de buikholte was nog erg klein dus daar was weinig mee aan de hand gelukkig. Wel werd uit voorzorg de tumor voor een deel opgestuurd om na te laten kijken. Toch fijn om te weten of het goedaardig of kwaadaardig was.

Inmiddels weten we dat de tumor hoogstwaarschijnlijk goedaardig was. Ze konden het niet met volle 100% zeggen. Het herstel van Max gaat ook goed. De eerste dagen hadden we onze andere hond bij mijn ouders laten logeren zodat hij de rust kreeg die hij nodig had.

Verwijderen van de hechtingen

Na tien dagen mochten de hechtingen er weer uit. Dat vond ik best spannend want ondanks dat we het goed in de gaten hebben gehouden zijn we natuurlijk geen dierenarts en kon het alsnog niet goed gegaan zijn. We zagen toch wat korsten en sommige stukken waren wat rood. Maar eenmaal bij de dierenarts hoorde ik al snel dat het er heel goed uit zag. De hechtingen gingen eruit en we kregen antibiotica mee voor de zekerheid.

Wanneer de antibiotica kuur afgelopen is dan is het nog zo’n 3 weken dat Max in ieder geval niet gewassen mag worden of mag zwemmen. Maar verder is alles prima en hoeven we dus ook niet meer terug. Gelukkig maar!

Comments

comments

Persoonlijk
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Audrey
    3 augustus 2020 at 15:26

    Oef, spannende tijd voor jullie en vervelend voor Max! Gelukkig dat het nu toch goedaardig lijkt te zijn geweest.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: