Persoonlijk: nesteldrang & tranen

Afgelopen weekend was er eentje voor in de boeken. Niet perse om de leuke dingen die ik gedaan heb op zaterdag, want dat was echt een hele gezellig dag. Maar meer om de zondag.. en de nesteldrang plus tranen die om de hoek kwamen kijken. 

Als eerste had ik het gruwelijk zwaar met uit bed komen. Ik was moe, maar had ook best veel pijn. Maar ik had het ook in mijn hoofd gekregen om deze ‘vrije’ zondag te gebruiken voor een flinke schoonmaak/opruimbeurt. Samen met mijn man maakte ik een to do lijstje en ik moest zelfs mijn man afremmen daarmee. En achteraf maar goed ook want we hebben niet eens alles afgestreept van dit lijstje.

Nesteldrang

Maar goed, we begonnen dus met de grote opruim en ik besloot om de bakken uit onze expedit (tv)kast uit te spitten. En dat was nogal een klus. Het zijn er namelijk acht in totaal en allemaal zaten ze tot aan de nok toe vol. Naast de kast staat ook een råskog roltafel van de Ikea en aangezien ik deze wil gaan gebruiken voor de baby moest deze natuurlijk ook leeg. Uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar om de roltafel zo goed als leeg te maken (op een paar cadeaus na) en zorgde ik ervoor dat er maar liefst drie lege bakken waren. Ook de andere vijf bakken zitten nu niet tot de nok toe vol (behalve eentje aangezien daar de puzzels van Fay in zitten) dus je snapt: veel is weggegooid!

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

Tot dusver de nesteldrang.

Tranen met tuiten

Na die opruimwoede mocht ik van mezelf gewoon even achterover leunen op de bank. Maar dan wel met het fotoalbum erbij waarmee ik begonnen was toen Fay pas geboren was. Dit album is nooit afgemaakt aangezien ik het met Project Life probeerde te maken en daar gewoon teveel tijd in ging zitten. Uiteindelijk zat alleen de eerste maand van Fay erin en meer niet. Onlangs heb ik alle spullen die ik had van Project Life verkocht alleen dit had ik dus nog. Tijd om alle foto’s uit het album te halen zodat ik de hoezen en map ook kan verkopen.

Maar ja, dat was dus ook het startsein van de tranen met tuiten. Niet slim om als zwangere vol hormonen en onzekerheid dit te gaan bekijken. Die eerste levensmaand van onze dochter was een hele heftige en normaal gesproken is het al moeilijk om daaraan terug te denken of naar foto’s te kijken. Maar nu helemaal. Alles kwam op dat moment bij me terug. Het verdriet wat we hebben gehad, de angst die we voelden. Angst om haar kwijt te raken. Het geluk wat we achteraf hebben gehad aangezien normaal gesproken slechts 10% van de pasgeboren baby’s dit overleefd. En de blijdschap en liefde die we nu voelen wanneer we onze prachtige gezonde dochter zien.

De tranen bleven maar komen en ik stond bijna op het punt om het album dicht te doen. Maar ik moest van mezelf hier doorheen. Ook moest ik van mezelf juist stilstaan bij het feit dat alles uiteindelijk goed is gekomen. Maar toch hakte het er behoorlijk in.

Tot dusver de tranen met tuiten.

14 reacties op “Persoonlijk: nesteldrang & tranen

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *