De (nog een keer) bijna mama tag

Pasgeleden zag ik bij Shirley deze leuke tag voorbij komen. Hij is een tijd geleden bedacht door Betty, maar ja toen was Fay er al. Daarom vul ik hem nu in tijdens deze tweede zwangerschap. Want ja ik word bijna mama.. van nummer twee. Ik heb de vragen dan ook gerelateerd aan deze zwangerschap ingevuld. 

Had je al lang een kinderwens voordat je zwanger werd?

Eigenlijk heb ik nooit kinderen gewild. Ik zag mezelf gewoon niet als moeder. Dacht ook dat ik er enorm slecht in zou zijn. Ik een moeder? Doe niet zo raar, dat kan ik helemaal niet. En toch ben ik het. Moeder. Van een geweldig leuk meisje. En met een jongetje op komst. Dat er na de eerste nog een tweede zou komen heb ik tijdens mijn eerste zwangerschap al geroepen. Toch heeft het na de bevalling even geduurd voor ik er ook echt voor durfde te gaan. Dat ik postnataal depressief was heeft dan ook niet meegeholpen. Maar toen dat eenmaal voorbij was wilde ik er voor de volle 100% voor gaan. Een broertje of zusje voor Fay, dat leek me echt geweldig. En nog steeds hoor..

Had je van tevoren verwachtingen over je zwangerschap?

Nee geen echte verwachtingen. Wel een angst, dat het weer zo’n nare zwangerschap zou zijn.. Tenminste de tweede helft van de zwangerschap. Maar tot nu toe is dat uitgebleven dus ik ben elke ochtend als ik pijnloos wakker word weer dankbaar.

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

Wat ging er door je heen toen je een positieve zwangerschapstest in handen kreeg?

Ik kon het weer niet geloven. Het streepje was ook zo licht dat ik me afvroeg of ik hallucineerde. Toen hij steeds donkerder werd en de dag erop de test overduidelijk was voelde ik nog steeds niets. Ik durfde gewoon niet blij te zijn. Vond het zo spannend en zo eng. Veel meer dan bij de eerste zwangerschap.

Had je een voorkeur voor een zoon of een dochter?

Het grappige is dat op het moment dat we besloten om voor een tweede kindje te gaan ik enorm neigde naar een zusje voor Fay. Twee meiden leek me zo ontzettend leuk. Maar toen werd ik zwanger en naarmate de zwangerschap echter en echter werd bleek ik toch opeens heel erg graag een zoon te willen. Ik had op een gegeven moment echt zo’n duidelijke voorkeur voor het geslacht dat ik hem amper durfde uit te spreken. Tijdens de gender reveal zie je op de video ook hoe ‘opgelucht’ en blij ik ben dat het ook een jongetje blijkt te zijn.

Had je van tevoren al een duidelijk idee over welke babyspulletjes je wilde hebben? Wat heb je daar uiteindelijk van gekocht?

In mijn babyproducten wishlist vertel ik al de dingen die ik enorm graag zou willen. De newbornset van Stokke is als het goed is onderweg en een vriendinnetje van me zou de Koeka deken regelen. De rest staat allemaal nog steeds op het wensenlijstje. Ik ga er een aantal dingen van ook op het kraamcadeaulijstje zetten. Het zijn dan doorgaans wel dure dingen maar mensen zouden bijv ook samen een cadeau kunnen kopen. Wel ben ik veranderd van mening qua babynestje. Ik zei eerst overduidelijk een voorkeur te hebben voor die van Done by Deer, maar heb onlangs de Sleepyhead ontdekt en die lijkt me ook super!

Hoe vind je het om een steeds dikkere buik te krijgen?

Oké hier ga ik waarschijnlijk commentaar op krijgen, maar 9 van de 10 keer vind ik het dus echt vreselijk. Tijdens de eerste zwangerschap genoot ik echt enorm van mijn zwangere buik en nu vind ik het vaker echt vreselijk dan dat ik het leuk vind. Dat komt waarschijnlijk omdat ik hem dus echt niet mooi vind en misschien ook wel een beetje doordat ik voor de zwangerschap 34 kilo ben afgevallen. Heeeeeel soms vind ik hem prachtig en ben ik er toch wel trots op, vooral omdat er in die buik een pracht van een baby gebrouwen wordt. Dat probeer ik ook echt in mijn achterhoofd te houden… alleen lukt dat niet zo vaak.

Had/heb je twijfels en onzekerheden tijdens deze zwangerschap?

Heel soms overvalt het me wel. Dan vraag ik me af hoe ik in hemelsnaam voor TWEE kinderen moet gaan zorgen straks. Dat gaat me toch helemaal niet lukken? Maar ik denk dat iedere moeder/ouder wel eens met die twijfels zit. Maar daarnaast heb ik enorm veel onzekerheden. Vooral over of het allemaal wel goed gaat met de baby. Heel stom, want bij iedere controle blijkt het gewoon top te gaan en toch blijft die onzekerheid. Misschien omdat ik nu meer een idee heb van wat er allemaal mis kan gaan. Ook in een later stadium nog.

Doe je iets om je voor te bereiden op de bevalling?

Op de bevalling zelf niet echt. Wel ga ik een duidelijk geboorteplan opstellen met de verloskundige omdat ik geen herhaling van de vorige bevalling wil. Ook heb ik een aantal angsten en vragen omtrent de ruggenprik en borstvoeding waarvan ik hoop dat deze besproken kunnen worden.

Waar kijk je heel erg naar uit als je baby er straks is?

Knuffelen! Ik had laatst het dochtertje van Anita vast en genoot zo van dat babylijfje op mijn borst. Dat was echt genieten. Ook kijk ik erg uit naar de interactie tussen grote zus Fay en haar kleine broertje. Ze is nu al zo weg van hem, ben benieuwd of dat blijft haha.

Valt de zwangerschap je tot nu toe mee of tegen?

Als ik kijk naar hoe ik erbij ‘liep’ rond dit termijn tijdens de vorige zwangerschap valt deze zwangerschap echt enorm mee! En eigenlijk mag ik ook echt niet klagen al had ik van te voren gehoopt dat ik veel meer zou genieten deze zwangerschap. Maar dat valt dus vies tegen haha.

Hoe vind/vond jij het om een steeds dikkere buik te krijgen tijdens de zwangerschap?

30 reacties op “De (nog een keer) bijna mama tag

    • “Eigenlijk heb ik nooit kinderen gewild. Ik zag mezelf gewoon niet als moeder. Dacht ook dat ik er enorm slecht in zou zijn. Ik een moeder? Doe niet zo raar, dat kan ik helemaal niet..”
      Ik vind het schitterend dat je dit durft schrijven. Heel herkenbaar ook! Toch wil ik er ook voor gaan… want ik heb altijd wel een gezin gewild… Onlangs ook het blog van TwijfelMoeder ontdekt en eigenlijk ben ik haar daar ook dankbaar voor! Dus: bedankt allebei om zo open te zijn! 🙂

  • Ik vond mijn buik prachtig klein maar fijn. In de laatste week werd hij echt huge in vergelijking bij mijn hele zwangerschap. Niet heel snel daarna volgde mijn kleine meisje al.

  • Mooie foto van jou en je dochter. Persoonlijk vond ik mijn buik ook niks. Ik kwam aale zwangerschappen 30+kg aan. Ik voelde me een zeekoe. Natuurlijk is het een mooi gegeven een wondertje dat in je buik groeit. Maar verder vond ik zwanger zijn maar niks. De zwangerschap glow had ik ook echt niet. Na twee jongens had ik bij de derde ook echt wel een voorker voor een meisje. Iedereen in huis wel.

  • Rust er dan zo een taboe op die zwangere buik? Mijn buik was mega en ik kon alleen maar janken omdat ik me een walvis voelde. Ik vond hem ook echt lelijk en mega groot, ondanks dat er op de weegschaal amper wat bij was.
    Maar wat sta je mooi op de foto met Fay! Je straalt echt!

    • Mijn buik is niet eens mega.. Maar ik heb er twee. En ja telkens als ik zeg dat ik mijn buik dus echt niet mooi vind en hem eigenlijk maar naar vindt krijg ik een boel commentaar op me 😉

  • Leuk om te lezen omdat het ook zo herkenbaar is! Ik wilde nog graag een keer zwanger zijn om het allemaal wat bewuster en ontspannender mee te maken, bij de eerste komt er zoveel op je af… Maar beetje dom gedacht want het is veel te druk om er steeds bij stil te staan haha het gaat enorm snel!
    Ik vind m’n buik altijd te dik en nu vind ik juist juist dat hij te klein is, in mijn winterjas ga je het nu pas een beetje zien. Heeft ook zo z’n voordelen natuurlijk.

  • Mooi hoor, je verhaal en hoe je erin staat. Eerlijk en zonder poespas! Like it! Ik dacht eerst met de Sleepyhead ook echt ‘gescoord’ te hebben qua ’trending stuff’…zoonlief heeft er 3 mnd in geslapen. Een beetje kort voor die prijs ?Is nog nieuw! Ik ga het daarom ook binnenkort verkopen. Hier komt geen 3e meer….denk ik?

  • Wat onwijs leuk om te lezen deze tag, ik ga hem toch wel van je overnemen op me eigen blog. (als het mag hihi)
    Mijn buik, tja ik vind hem niet echt heel mooi omdat ik dus twee buiken heb omdat ik gewoon toch echt overgewicht heb. Maar toch ben ik er heel trots op. Met Daan heb ik nooit zo,n hele dikke buik gekregen, sta echt verbaasd hoe hard hij nu groeit.

  • Ik kon eerst niet wachten tot mijn buik begon te groeien, maar zo langzaam vind ik dat het goed geweest is. Praktisch is het in elk geval niet en ik zal blij zijn als ik me weer “vrij” kan bewegen. Dat weegt natuurlijk niet op tegen de zalige schopjes en trapjes die van ons kleine meisje komen 🙂
    Ik denk dat het heel normaal is dat je je af en toe ook zorgen maakt, maar je mag best wel een beetje genieten van het feit dat tot nu toe alles zo goed verlopen is, geloof ik 🙂

    • Oh ik ben erg blij en dankbaar met elke dag dat ik nog (redelijk) pijnloos rond loop en dat ik tot nu toe nog steeds alleen de kwaaltjes heb en geen ergere dingen. Maar dat heeft niets te maken met het wel of niet mooi vinden van de buik 😉

  • Ik vond mijn zwangere buik best mooi totdat hij zo groot werd dat ik er last van ging krijgen en er commentaar op bleef krijgen. Nu hoop ik stiekem dat er niet in de laatste week nog striemen ontstaan maar ik ben er bang voor…

  • Mooi om te lezen en deels herkenbaar. Straks twee inderdaad ..je zult zien gaat allemaal vanzelf..voor je weet, weet je niet beter. Nog even de laatste loodjes nu!

    • Ja elke dag word ik wakker en dank ik mn lijf dat hij het nog steeds zo goed doet! Zou het dit keer dan toch echt een “normale” zwangerschap en bevalling worden?! 😀

  • Ik vind dat je een prachtige buik heb! Al begrijp ik je wel hoor! Mij frustreerde de buik vooral omdat ie echt ongelooflijk in de weg zit als je een peuter heb rond rennen! Je snelheid van reageren op sommige dingen worden er nogal door belemmerd! En die onzekerheid ook zo herkenbaar! Ik denk nu nog wel eens terwijl het al 13 weken best aardig gaat oh help lukt het me allemaal wel! En aan het einde van een dag moet ik dan toch de conclusie trekken dat ik eens moet stoppen met twijfelen aan mezelf.. is een moeder eigenschap denk ik.. 😉

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *