Slapeloze nachten

slapeloze nachtenKijk ons meisje hier eens slapen…

Nog geen twee weken oud en helemaal in dromenland. Wat deed je het toch goed, zelfs de nachten waren voor de verpleegsters prettig want om jou hoefden ze zich amper zorgen te maken. Ook nadat je het ziekenhuis weer uit was. Een aantal nachten zijn we eruit gemoeten omdat je ons nodig had. Maar met 6 weken sliep je al door.

Wat een verwennerij zeg! Na alles wat we samen mee gemaakt hadden konden we nu in ieder geval onze slaap weer een beetje inhalen. Wij konden het goed gebruiken maar jij vooral. Wat heb je hard gevochten voor je leven lieve schat… Nog steeds sta ik versteld wat je allemaal bent doorgaan en hoe goed je eruit bent gekomen.

Maandenlang had je geen problemen om te slapen. Ja je papa heeft wat meters gelopen tijdens je huil uurtje in je tweede en derde maand, maar dat is niks vergeleken met verhalen die ik soms hoor en lees. Afgezien van dat ene uurtje kon je overal slapen en dit lukte je ook zelf heel erg goed. De overgang van wieg naar ledikant ging zonder probleem en zelfs bij je opa’s en oma’s ging het goed.

Nu ben je negen maanden en we merken dat je het moeilijk hebt. Het is ook niet niks, je hebt al zoveel ontdekt in je korte leventje en de wereld om je heen is zo groot. Dat begin je nu echt te beseffen. De wereld is zo groot dat je soms bang bent dat wij weggaan en niet terug komen.

De nachten zijn korter dan kort en het tijdstip dat je eindelijk slaapt verschuift van laat naar later. Je hebt ons nodig. Je hebt mij nodig. Je wilt ons voelen, ons horen, ons zien. Tranen met tuiten huil je omdat je denkt dat we je alleen laten. Je beseft dit nu nog niet, maar wij zullen altijd bij je zijn. Maar voor nu.. huil als je ons nodig hebt, roep en wij komen en zelfs als je beide niet doet zullen we er voor je zijn…

Slaap zacht mijn lieve kind. 

Comments

comments

Moederschap
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

11 Comments

  • Reply
    Marion
    20 december 2014 at 07:39

    Gos, wat lief. Krijg er tranen van in mijn ogen. Kon je het haar maar zeggen, hè?

  • Reply
    Petra
    20 december 2014 at 08:21

    Kleine meisje worden groot. Dit hoort allemaal bij het groter worden. Deze fase moet ze door heen maar met papa en mama die er altijd voor haar zijn gaat dat helemaal goed komen.

  • Reply
    Gwen
    20 december 2014 at 08:36

    Heel herkenbaar 😉 nou ja. Deels, want hier altijd problemen met Olivia. En wederom een baby die liefst bij ons slaapt, en een peuter die het krijgen van een zusje snachts verwerkt … Gaap! Maar ooit komt het goed 😉

  • Reply
    zomersproetje
    20 december 2014 at 08:49

    Hier ook herkenbaar. Begon rond de 8 maanden. 2 a 3x wakker in een nacht en dan vaak op vaste tijden. Even knuffelen, muziekje aan en dan was het meestal wel weer goed. Maar soms ook echt hard piepen/krijsen… Dat is ook niet leuk, wakker worden en papa en mama niet zien. Nu begint Eline gelukkig weer wat nachten door te slapen. Denk dat ze nu voelt en weet dat wij er voor haar zijn, ook ‘s nachts. Is dus een fase;-).

    • Reply
      Nicole (misseagles)
      20 december 2014 at 08:56

      Haha ja dat het een fase is had ik al door. Nu even kijken hoe lang hij duurt! Al heeft ze dus afgelopen nacht hele nacht doorgeslapen in haar eigen bedje. Heel knap!

  • Reply
    Xaviera
    20 december 2014 at 11:50

    Prachtig geschreven Nicole. Je kleine meisje boft met twee van die lieve ouders!

  • Reply
    Linda
    20 december 2014 at 19:25

    Mooi geschreven, negen maanden is inderdaad een lastige periode. Hopelijk gaat het snel voorbij.

  • Reply
    Ivy
    20 december 2014 at 20:36

    Ai ai ai, het sprongetje of fase hoe je het noemen wilt, wij zitten er nu ook middenin. De ene nacht gaat het beter dan de andere maar nog steeds hebben die kleintjes het gevoel dat we bij ze weg gaan. Jackson gaat zelfs huilen als ik hem in z’n auto stoeltje plaats, deur dicht doe om vervolgens aan de andere kant naast hem te komen zitten, maar zelfs die 5 seconden zijn voor hem een ..laat me niet alleen gevoel,, maja we hebben alles voor onze kindjes over en elke sprong/fase gaat voorbij 🙂

  • Reply
    Michelle
    21 december 2014 at 11:09

    Wat een lief stukje. Hopelijk gaat ze het snel allemaal wat minder eng vinden..

  • Reply
    Hilde
    21 december 2014 at 11:48

    Mooi geschreven!
    Hopelijk is dit sprongetje snel weer voorbij
    xx

  • Reply
    Whitney
    3 januari 2015 at 22:55

    Poeh mooi hoor.. pinkt traantje weg.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: