Ik mis het middagdutje

Wat was ik blij toen onze dochter in de Sinterklaastijd besloot om haar speen vaarwel te zeggen. Hoe dat precies ging kun je hier lezen maar daar gaat deze blog niet om. Want samen met haar speen verdween ook haar middagdutje. En daar ben ik dan wat minder blij mee.

Het begon geleidelijk aan. Eerst sliep ze niet meer overdag bij mijn schoonmoeder. Maar dat kwam door haar nichtje waarschijnlijk. Zo 1x in de week is dat ook niet erg en zeker nog te overzien. Want de andere dagen sliep ze zo 2-3 uur per middag. Ze had het dus echt nog nodig. Zelfs toen ik ging werken en ze elke middag dus ergens anders was (opvang of oma) ging het nog gewoon door met het middagdutje. Totdat ze haar speen meegaf aan zwarte Piet.

Want bij het verdwijnen van haar speen verdween dus ook haar middagdutje. 

Eigenlijk vanaf het moment dat ze zonder speen ging slapen begon ze het middagdutje te weigeren. Eerst bij de kinderopvang, want daar hield ze iedereen wakker zo zonder speen. En later ook bij haar andere oma en uiteindelijk ook thuis.

Doordeweeks heb ik er zelf weinig “last” van aangezien ik dan werk. Ik merk wel als ik haar ophaal na het werk dat ze enorm moe is. Ook in de weekenden zie ik gewoon precies wanneer ze eigenlijk even een slaapje moet doen. Maar ze wil gewoon echt niet. Het valt overdag wel mee hoor, maar vooral zo tegen de avond begint het moeilijk te worden. Dan wordt het lontje nog korter en merken we gewoon dat ze eigenlijk had moeten slapen in de middag.

Ik mis het middagdutje

Wanneer ik vrij ben, in de weekenden dus, dan kan ik dat middagdutje wel gebruiken. Zowel van Fay als ook van mezelf. Doordeweeks kan ik dat niet ivm werk maar in het weekend zou het moeten kunnen. Hoe ideaal is het dan als Fay ook gaat slapen en we dus samen een dutje doen. Echter gebeurd dit dus niet, want mevrouw weigert.

Daar gaat haar middagdutje dus.. maar bovenal: ook die van mij. Het resultaat is dat ik tegen 9uur in de avonden op de bank in slaap val en/of al om half 10 in bed lig te pitten. Wat ik eigenlijk met deze blog wil weet ik niet, gewoon even van me af schrijven denk ik. Dat doet vermoeidheid met je.. 😉

Comments

comments

Moederschap
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

12 Comments

  • Reply
    marije
    9 januari 2017 at 06:14

    Eigenwijs ding is ze ook. Hopelijk gaan jullie een oplossing vinden.

    • Reply
      Nicole
      10 januari 2017 at 10:07

      Ja we zullen zien. Hopelijk kan ik haar naar de opvang brengen tijdens mn verlof.. Dan heb ik toch nog een dag of 2 een middagdutje 😉

  • Reply
    Patricia
    9 januari 2017 at 07:06

    In de weekenden dan samen kroelen op de bank. Wie weet creeer je zo wel rust moment.

  • Reply
    Charlotte
    9 januari 2017 at 08:01

    Soms mis ik hem ook enorm! Maar op andere momenten is het ook wel fijn dat je gewoon alles kan doen zonder rekening met het dutje te hoeven houden. Al was gisteren een dutje wel welkom geweest haha 😉

    • Reply
      Nicole
      10 januari 2017 at 10:07

      Oh daar hield ik al heel lang geen rekening meer mee. Zij gaf er ook niets om als ze hem een keer oversloeg of als hij later was dan normaal.

  • Reply
    Essma
    9 januari 2017 at 09:07

    Ook meegemaakt! Alleen Ophelia heeft nooit echt een middagdutje langer dan 20 min ofzo gedaan! Was echt gebroken steeds…haar broertje is 6 mnd en slaapt ook al niet overdag. Alles geprobeerd niks helpt. Zelfs naar de dokter ermee? Ja, je raakt op een gegeven moment ‘out of options’…We gaan nu ook eerder naar bed omdat ik echt gebroken ben aan het eind van de dag..dan maar zo. We houden onszelf voor dat het oooooit goedkomt! ?

    • Reply
      Nicole
      10 januari 2017 at 10:08

      Poeh dat is ook wel heftig!

  • Reply
    simpel, met een snufje liefde
    9 januari 2017 at 09:47

    Hier heb ik hem met bijna 3 jaar zelf eraf gehaald. Ze werden elke keer krijsend wakker na het slapen en bleven een uur krijsen. Soms deden ze dan een hazenslaapje op de bank. Ik miste hem ook wel hoor want ik deed ook vaak een klein dutje als ze op bed lagen.

  • Reply
    Monique
    9 januari 2017 at 20:49

    Herkenbaar! Aan Lise merk ik vaak ook dat ze het eigenlijk nog wel nodig heeft. Maar ze ging in de avonden steeds later slapen, dus stoppen was onvermijdelijk. En nu zitten we nog met slaapproblemen ook. Ik vond het dutje altijd perfect om even iets voor mezelf te doen… Studeren, bloggen, huishouden, of gewoon Gilmore Girls 😉

  • Reply
    MARIJKE
    10 januari 2017 at 08:45

    Aii dat is zo’n vervelend moment. Helemaal nu je zwanger bent had je die middag dutjes heel goed kunnen gebruiken. Hier was het ook over op het moment dat de speen de deur uit ging!

  • Reply
    Lilian
    10 januari 2017 at 19:55

    Anna sliep altijd ‘s middags maar een uurtje en toen ze stopte met slapen zette ik haar een uurtje voor de tv haha. Ik werkte toen altijd thuis, dus ik had dat uurtje ook gewoon nodig om even mijn mail te doen. En in die leeftijd hebben ze ook hele educatieve tv-programma’s 😉

  • Reply
    Merel
    13 januari 2017 at 16:40

    Ja, hier ook inderdaad die abrupte stop op de middagdutjes. In het begin was ze dan vaak om 16.00 uur al niet meer te genieten. Onze oplossing was vroeger gaan eten (tussen 17.00-17.30 uur) en de kinderen op bed voor 18.30. Tussen de middag hebben we nu een rust=uurtje. Ik laat haar dan televisie kijken, we puzzelen wat of gaan kleuren. In elk geval geen wilde spelletjes. En hoewel je daar natuurlijk geen fysieke rust door krijgt, kan je op die manier misschien wel een beetje bijkomen? Sterkte in elk geval met de vermoeidheid! Kan best zwaar zijn allemaal.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: