Kerstmis over de oceaan (mijn meest favoriete kerst – blogserie)

Ik wil je twee geheimpjes over mij vertellen. Nu ja, niet echt heel verborgen dingen, misschien eerder publiek geheim. Okee, ik geef het toe, het is zo duidelijk als wat en iedereen weet het.

Ik ben een familiemens. En ik ben een kerstfan.

Combineer die beiden en je snapt dat de kerstdagen voor mij een heerlijke tijd zijn. Waar anderen misschien stress krijgen van alle feesten, pakjes zoeken, uren in de keuken zwoegen, doe ik eerlijk gezegd niets liever.

Iedereen dicht bij je hebben, gezellig bij de boom, thuis zijn, het ideale geschenk kunnen geven, en iets geweldig op tafel toveren voor een grote bende, die dingen staan echt hoog op mijn lijstje van ‘favourite things’ (en ja, in mijn hoofd klinkt nu het liedje uit de Sound of Music, zo een sok ben ik dan ook wel weer).

En toch… toch was mijn meest favoriete kerst net helemaal anders.

Op 5600 kilometer van thuis. Met ons drietjes. Met een minimum aan cadeaus.

In 2015 verhuisden manlief en ik, samen met ons viermaandertje, voor een jaar naar Boston. Dat was één van onze grootste avonturen, want wij kenden daar niemand, we hadden ons appartement via Skype geregeld en ik ging van een meer-dan-full-time baan naar huismoeder zijn.

Het was een aanpassing, dat is zeker.

We besloten met pijn in het hart dat we met de feestdagen niet naar België zouden vliegen. De ticketprijzen waren absurd in die periode, en ons budget was door het dure leven daar behoorlijk krap (of wat dacht je met een huur van 2500 dollar in de maand?).

Het was een moeilijke beslissing, maar eens die genomen was, wilden we er wel volop voor gaan. We dompelden ons helemaal onder in de Amerikaanse kerstsfeer, gingen wandelen in de verlichte parken, gaven een centje aan de kerstmannen die stonden te bellen voor het goede doel, en kochten een echte, Canadese boom.

We versierden de den met wat we zo goedkoop mogelijk konden vinden (want uiteraard zouden we dat niet meenemen naar België). En we kookten een klein kerstmaaltje voor ons drietjes – onze kleine man at ondertussen stukjes en prakjes en was heel gelukkig met pompoenpuree met kalkoen.

We hoopten op een witte kerst, maar op kerstavond liepen de mensen nog in korte broek en flipflops buiten – een uitzonderlijke decemberdag van 19°C.

We gingen naar een kerstviering – iets wat we in België al jaren niet meer deden – en genoten van de warme sfeer die er hing, het schattige toneelstukje met de plaatselijke kleuters en van de koekjes en warm appelsap die daarna geserveerd werden.

Later zaten we in ons appartement, dat als thuis aanvoelde, gewoon wij drietjes, ons klein gezinnetje, en keken naar de lichtjes van onze boom.

Ongegeneerd brulden we ‘All I want for Christmas is youuuuu’ mee.

En we meenden het.

Meer lezen over onze avonturen met een baby in Boston, of wat we daarna allemaal hebben uitgespookt? Neem gerust een kijkje op Bostonbaby.org.

Comments

comments

Lifestyle
Previous Story
Next Story

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Benteneg
    25 december 2018 at 09:37

    Och god, Mariah Carey meebrullen 🙂 Back to basics met kerst, hoe mooi.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: