Het verhaal van het verdwenen sokje

Er was eens….

Zo begint elk sprookje toch? Nou dit verhaal lijkt op een sprookje, maar helaas, het is de werkelijkheid. Het advies is dan ook om dit verhaal alleen te lezen als je een sokje bent boven maatje 37. Dan ben je veilig. Ik heb je gewaarschuwd!

Er was dus eens een piepklein sokje. Dit sokje lag samen met zijn broertjes en zusjes maandenlang te spelen, dromen en kletsen in een donkere ruimte. Het was er geweldig! Het sokje hield van de donkere ruimte en van zijn broertjes en zusjes. Er was zelfs een broertje wat er precies zo uitzag als hemzelf. Een tweeling noemden ze dat. Al zijn andere broertjes en zusjes hadden ook zo’n tweeling, maar niemand, behalve zijn tweeling zag er zo uit als het sokje.

Heel af en toe werd de donkere ruimte verlicht en kwam er opeens een grote mensenhand op hem af. Stokstijf bleef hij dan liggen en de hand ging, na een kleine aai, weer snel weg. Het sokje zuchtte telkens weer van opluchting. Hij had namelijk wel eens verhalen gehoord van de andere sokjes dat zodra ze de donkere ruimte zouden verlaten ze aan een babyvoet vast zouden zitten. Dat was dan nog niet het ergste, nee de baby zou dat niet leuk vinden en trok dan vaak de sokjes van de voetjes af! Gelukkig was dit niet het geval voor hem en zijn broertjes en zusjes.

Tot op een dag de donkere ruimte verlicht werd en de grote mensenhand sokjes uit de ruimte haalde. Er was totale paniek onder de sokjes want niet alle sokjes kwamen terug. Degene die wel terug kwamen hadden de wildste verhalen over snuffelende konijnen, likkende hondentongen en een kermisattractie waarbij ze in het water met sop rondjes draaiden. Soms wel voor een uur lang! Helemaal dol waren de sokjes wanneer ze eruit kwamen.

Het sokje kroop steeds meer in een hoekje want hij wilde echt niet uit de ruimte. Doodeng vond hij het. Maar helaas, op een dag was het ook zijn beurt. Samen met zijn tweeling werd hij uit de donkere ruimte gehaald en aan de babyvoetjes gedaan. In het begin ging het nog wel. Het sokje ging vaak op en neer want de voetjes trappelden nogal veel. Opeens kwam er een babyhandje aan en begon aan het sokje te trekken. En hup, daar lag hij dan, in de kinderwagen. De grote mensenhand pakte het sokje weer op en hij ging gelukkig weer terug aan het babyvoetje. Zo ging het een paar uur door…

Totdat het echt mis ging.
Het babyhandje kwam weer en trok het sokje van het babyvoetje af. Dit keer belandde hij echter niet in de kinderwagen maar op een harde grijze steen. Een windvlaag kwam en het sokje vloog het gras in. He bah, het sokje werd nat. Maar goed, dat was niet erg want de grote mensenhand zou hem vast weer komen pakken. Het sokje wachtte en wachtte.. Maar niemand kwam. Uren gingen voorbij, dagen gingen voorbij en het sokje werd eenzamer en eenzamer.

En waar het verdwenen sokje nu is? Niemand weet het, de andere sokjes hebben hem nooit meer terug gezien!IMG_9354

Daar ligt het tweelingsokje. Eenzaam en wachtend op zijn broertje…

WhatsApp Image 2021-11-21 at 4.12.06 PM
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen

Aboneer je op deze blog

DIT DELEN:

Deze blog kun je in de volgende categorieën vinden
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen
Nicole

Nicole

Nicole is de eigenaresse van de blog Meisje-Eigenwijsje, vrouw van Bart en moeder van een vrolijke dochter genaamd Fay plus kleuter zoontje Milo. Naast schrijven houdt Nicole enorm van leuke uitjes, lezen en series kijken. Ook heeft ze inmiddels, naast deze blog, een tweede bedrijf opgestart waarin ze ondernemers helpt als Instagram juf & inspirator om online zichtbaar te zijn en zo te groeien.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

19 reacties

  1. Petra op 14 oktober 2014 om 06:45

    Hahaha geweldig!!!!!

  2. Oma Bernie op 14 oktober 2014 om 07:16

    Wat heb je dat enorm leuk geschreven. Je moet hier mee verder gaan. Dat doe je echt goed. Plus ik wil eigenlijk wel weten hoe het verder gaat met dat sokje. Gaat ie nog op reis ,of wordt ie nog gevonden. Ik heb overigens nog zeker 6 grote broers van t sokje hier boven bij de wasmachine liggen. Ook allemaal single.
    Leuk verhaaltje Nicole.

  3. Linda op 14 oktober 2014 om 08:45

    Wat ontzettend leuk geschreven! Zo herkenbaar ook, hier mist ook regelmatig een sok of slof. Om dan na een paar maanden toevallig weer het setje compleet te hebben. Gooi ze dus ook niet snel weg.

  4. Gerdien op 14 oktober 2014 om 09:10

    Haha wat een fantastisch verhaal!

    Heel herkenbaar ook, ik heb denk ik minstens 10 eenzame sokjes liggen in de sokkenmand… en Tristen heeft het laatste half jaar zo ongeveer nooit meer sokken gedragen omdat ik het zat was 😛

    • Nicole (misseagles) op 14 oktober 2014 om 22:14

      Hier zit ze ook meestal zonder sokjes maar dan heeft ze zulke koude voetjes dus ik blijf het proberen hahaha…

  5. Gwen op 14 oktober 2014 om 09:12

    Hihi, leuk geschreven! Ik ben echt vaak de AH weer doorgelopen op zoek naar die ene sok. Zoooooooooooooo irritant! 😉

  6. Geertje op 14 oktober 2014 om 09:37

    hahaha…. Heerlijk dit verhaal!!!

  7. Marjolijn op 14 oktober 2014 om 10:01

    ahhhh wat zielig voor de stokjes, de ene bang en verlaten buiten in de kou en de regen en de andere zonder zijn tweeling. 🙁

    Geweldig verhaal meid.

  8. Marion op 14 oktober 2014 om 10:27

    Oh neeeeee! Ik heb zelfs de neiging om te gaan zoeken! Arm sokje 🙁 Maar wat een mooi verhaaltje!

  9. Vlijtig Liesje op 14 oktober 2014 om 11:26

    Ach ja die sokjes! Daar moeten ze echt nog eens iets voor verzinnen. Ik hoor het nog: ‘Mevrouw, mevrouw! Uw kindje verliest een sokje!’

  10. Marjo op 14 oktober 2014 om 13:07

    Leuk!!!!!!

  11. Anita op 14 oktober 2014 om 13:16

    Heerlijk verhaal!! Wat is het toch altijd met sokjes…

  12. Petra op 14 oktober 2014 om 18:42

    geweldig leuk geschreven, maar ergens heeft het sokje nog wel een beetje geluk gehad, verzwolgen worden door de wasmachine is veel en veel erger….

  13. Channah op 14 oktober 2014 om 19:04

    Haha erg leuk geschreven. Leuke blog heb je ook.

    • Nicole (misseagles) op 14 oktober 2014 om 22:13

      Dank je!!

  14. Sas op 14 oktober 2014 om 19:47

    Haha leuk om te lezen!

  15. Nathalie op 14 oktober 2014 om 20:45

    Aaaaah superleuk en zo herkenbaar. Ik heb vele eenzame verdrietige sokjes denk ik…

  16. Marijke op 14 oktober 2014 om 23:55

    Mooi geschreven! Het arme sokje. Hopelijk is het sokje toch gevonden door een voorbijganger.

  17. Michelle op 16 oktober 2014 om 17:56

    Hihi geweldig, wel zielig voor het sokje hoor..

Laat een reactie achter





© 2013 - 2022 Meisje Eigenwijsje