Heimwee naar de zee

IMG_5922

Ik typte deze woorden op zondagavond in Scheveningen. De avond voordat we weer naar huis zouden gaan. Ik wist dat het ging komen, heimwee naar de zee. Maar dat het zo snel al zou gebeuren had ik niet verwacht.

Ik zit alleen in de hotelkamer. Op de tablet staat Netflix aan.
Girlmore Girls. Alhoewel er van kijken maar weinig terecht komt.
Ik betrap mezelf er namelijk op dat mijn blik ergens anders heen wordt getrokken.
Telkens weer opnieuw.

Ik word rusteloos en zet de tablet uit. Concentreren kan ik nu toch niet. Terwijl ik naar het raam loop adem ik diep in en de zilte lucht prikkelt mijn reukorgaan. Dan sluit ik mijn ogen en laat het geluid van de golven me kalmeren. Het is de combinatie van de golven, de zeemeeuwen die roepen en de geur die tot me binnendringt wat me rust geeft.  Langzaam wordt mijn hoofd leger en leger en dat voor een denker zoals ik.

Het enige wat ik doe is in- en uitademen en genieten van het uitzicht. De pier, het reuzenrad, de vlaggen die allemaal dezelfde richten op waaien en zelfs de mensen die lopen over de boulevard. Ik zie dat de zee zich steeds meer terugtrekt en kalmeert, het is net een spiegel van mezelf. Hoe lang ik er zit weet ik eigenlijk niet, tijd lijkt langs me heen te vliegen. Maar wanneer ik na het sluiten van mijn ogen ze eindelijk weer open is het opeens donker.

Plots vullen gedachten weer mijn hoofd, ik had het kunnen weten dat het nooit lang zou duren. Een leeg hoofd. Maar ik vind het genoeg. Meer dan genoeg. Al heb ik wel moeite met het feit dat dit voorlopig de laatste avond was. De laatste avond hier aan zee. Dus ik neem stiekem nu al afscheid. In mijn eentje. Van de prachtige zee en zijn kalmerende werking. Van alle geweldige momenten die ik samen met mijn man heb beleefd. Van de lange wandelingen naast en op het strand. Van de mooie mensen die ik heb leren kennen. De prachtige muziek die we hebben gehoord. Van alle tranen die vielen, van het lachen.

IMG_6018

Er is echter iets waar ik geen afscheid van neem. Ik neem namelijk iets prachtigs mee naar huis. De persoon die ik opnieuw heb leren kennen. Die ergens diep verstopt was, maar weer naar buiten gekomen is. Mezelf. En ik hoop dan ook van harte dat dit gevoel waarmee ik Scheveningen verlaat, blijvend is.

Al heb ik nu al heimwee naar de zee.

WhatsApp Image 2021-11-21 at 4.12.06 PM
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen

Aboneer je op deze blog

DIT DELEN:

Deze blog kun je in de volgende categorieën vinden
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen
Nicole

Nicole

Nicole is de eigenaresse van de blog Meisje-Eigenwijsje, vrouw van Bart en moeder van een vrolijke dochter genaamd Fay plus kleuter zoontje Milo. Naast schrijven houdt Nicole enorm van leuke uitjes, lezen en series kijken. Ook heeft ze inmiddels, naast deze blog, een tweede bedrijf opgestart waarin ze ondernemers helpt als Instagram juf & inspirator om online zichtbaar te zijn en zo te groeien.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

20 reacties

  1. Nicole op 24 augustus 2016 om 08:11

    Je had de blog ’terug naar de kust’ moeten noemen met dat liedje erbij 😉 Dat zat continu in mijn hoofd toen ik het las haha.

    • Nicole op 24 augustus 2016 om 09:09

      Haha ja dát had ik moeten doen..

  2. janske op 24 augustus 2016 om 09:10

    Wat mooi Nicole, en wat mooi geschreven…ik herken dat gevoel wat jij krijgt van de zee. Dat heb ik ook. Het geluid van de golven, de wind in je haren, het heeft zoiets bijzonders. Hopelijk kun je dit mooie gevoel vast blijven houden…en anders binnenkort gewoon even een retourtje strand nemen 🙂

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:06

      Haha ja een retourtje zee zal ik niet zo snel doen.. Maar het is een idee 😉

  3. Els op 24 augustus 2016 om 10:30

    Ik hoop ook boor jou dat dat gevoel blijvend is, x. Zee en strand vind ik ook altijd erg fijn.

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:06

      Ja ik moet me gewoon af en toe weer daar wanen 😉

  4. Kim op 24 augustus 2016 om 10:34

    Wat heb je dit onwijs mooi verwoord. Ik kan me helemaal inleven in jouw gevoel.

  5. Anita op 24 augustus 2016 om 13:56

    Mooi verwoord en wat een prachtige afsluiter 🙂 Ja de zee is heerlijk en je hebt dan gewoon geen beeldscherm nodig omdat je al genoeg om je heen ziet

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:07

      Ja dat offline zijn was ook heel verfrissend, al kriebelde het wel weer toen ik terug was 😉

  6. Yvonne op 24 augustus 2016 om 16:08

    De zee geeft jouw echt rust. Dat heb je mooi verwoord.

  7. Ilse van Kreanimo op 24 augustus 2016 om 18:08

    De zee heeft zo’n effect wel hè.

    Mijn ochtend hardloop ritueel aan het strand mis ik ook! Het was er zo rustig, zo mooi… ahhhh Ik wil ook terug.

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:07

      Ja hardlopers heb ik ook veel gezien, zelf lukt 5 meter me amper 😛

      • Ilse van Kreanimo op 25 augustus 2016 om 07:29

        Mja, euhm ik liep vlot een uur en één keer zelfs 10 km. een paar maand terug. Maar ik ben stilgevallen na de reis (hoe dom is dat?!) en nu ook weer wat aangekomen!
        Pffff. De routine van het nieuwe schooljaar zal me goed doen, hopelijk!

  8. IJlien op 24 augustus 2016 om 21:45

    Ah wat heb je dan een heerlijk weekend gehad aan zee! Ik ben echt blij dat ik er zo dichtbij woon, kan er niet vaak genoeg zijn. Hopelijk ga je snel weer een keertje naar de kust! Xx

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:08

      Ja snel samen een keertje?

  9. Cindy - levenalsmama.nl op 24 augustus 2016 om 22:20

    Heel mooi verwoord, ik waande me eventjes ook aan de zee!

    • Nicole op 25 augustus 2016 om 07:08

      Ah leuk om te horen..

  10. Kleine Prinses op 25 augustus 2016 om 19:36

    mooi geschreven en het is er ook prachtig, ben er ook al eens geweest!

  11. Jessica op 28 augustus 2016 om 18:03

    De zee, zoiets verschrikkelijks moois. Het kan je zo goed laten voelen.

Laat een reactie achter





© 2013 - 2022 Meisje Eigenwijsje