Flashback Friday | Dat ene moment

img_5935

Vandaag is de derde en laatste editie van Flashback Friday. Voorlopig tenminste, ik gok wel dat hij nog eens terug komt. Na de zwangerschapsvergiftiging en een hell van een bevalling dachten we dat we er klaar mee waren. Maar niets was minder waar. Een week na haar geboorte werd Fay met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Deze blog gaat over “dat ene moment” waarop wij te horen kregen wat er aan de hand was met Fay. 

Zo ben je bezig met een blog te schrijven om de mensen up to date te houden en zo loopt de kinderarts met tranen in haar ogen de kamer binnen. Ik vergeet dat moment nooit meer. Ik zie haar gezicht en het enige wat ik denk is “NEE!”. In die enkele seconden die voorbij gaan denk ik niets, behalve dat. Ik wil namelijk niet denken, ik wil niet snappen waarom ze tranen in haar ogen heeft, ik wil niet.

Totdat ze de bom laat vallen. Dan kan ik niets anders meer dán denken. Vanaf het moment dat de bom valt en de arts zichtbaar veel moeite moet doen om dit op een gewone emotievrije manier te zeggen kan ik niets anders meer doen dan denken. Denken en huilen. Verscheurend huilen, zie ik aan de gezichten om mij heen, maar dat kan me niets schelen. Mijn meisje, mijn kleine lieve mooie meisje. ONS meisje. Ik pak de hand van mijn man vast en laat hem niet meer los. Wat een pijn gaat er door mijn lijf en wat voel ik me machteloos.

Lees ook: Rollercoaster; herpes in de hersenen

Falend. Ik heb haar niet kunnen beschermen. Bijna negen maanden in mijn buik gezeten en nu kan ik haar niet meer beschermen. Niet zoals ik wil op dat moment. Niet zoals ik voel dat ik had gemoeten. Gevoelens en gedachtes gaan ook rakelings langs elkaar heen. Wat ik voel en wat ik denk spreekt elkaar de helft van de tijd tegen en rationeel denken helpt niet in het veranderen van wat ik voel. Wanneer de tranen op lijken te zijn komt er even een moment van rust. Ik kijk naar mijn man en zie haar in hem. Een klein vechtertje. Dat is ze. En voor haar moet en zal ik sterk zijn!

Maar dat ene moment… Vergeet ik nooit meer.

WhatsApp Image 2021-11-21 at 4.12.06 PM
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen

Aboneer je op deze blog

DIT DELEN:

Deze blog kun je in de volgende categorieën vinden
Dagelijkse inkopenDagelijkse inkopen
Nicole

Nicole

Nicole is de eigenaresse van de blog Meisje-Eigenwijsje, vrouw van Bart en moeder van een vrolijke dochter genaamd Fay plus kleuter zoontje Milo. Naast schrijven houdt Nicole enorm van leuke uitjes, lezen en series kijken. Ook heeft ze inmiddels, naast deze blog, een tweede bedrijf opgestart waarin ze ondernemers helpt als Instagram juf & inspirator om online zichtbaar te zijn en zo te groeien.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

10 reacties

  1. Charlotte op 11 maart 2016 om 06:12

    Vreselijk echt! Dat kan je je niet voorstellen als je er zelf nooit mee te maken hebt gehad denk ik. Fijn dat nu alles goed.is en dat ze zo’n heerlijk gezond moppie is geworden!

  2. Simpel, met een snufje liefde op 11 maart 2016 om 06:21

    Wat een vreselijk moment. Alsof de wereld onder je voeten vandaan valt. Gelukkig dat het allemaal goed gekomen is.

  3. sabrina op 11 maart 2016 om 06:41

    Verschrikkelijk. Dan lijk je even alleen op de wereld te staan. Eind goed al goed!

  4. MetMirjam op 11 maart 2016 om 07:36

    Ik kan me niet voorstellen hoe julli je gevoeld moeten hebben.. Verschrikkelijk! En hoe fijn is het dan dat ze nu gezond is!

  5. Karen op 11 maart 2016 om 08:30

    Heel heftig! Gelukkig is dat kleine vechtertje er bovenop gekomen.

  6. Malou op 11 maart 2016 om 09:10

    Pff dit lijkt me echt heel heftig 🙁

  7. Vlijtig Liesje op 11 maart 2016 om 09:13

    Ik krijg er kippenvel van, hier achter de computer.

  8. Anita op 11 maart 2016 om 09:29

    Heftige flashbacks allemaal! Snap dat dit het moment is wat je nooit meer gaat vergeten, gelukkig loopt er nu een mooie gezonde dame van 2 jaar rond 🙂

  9. demallemolenmoeder op 11 maart 2016 om 09:44

    Heel heftig. Ik kan het mij niet voorstellen hoe erg dat moet zijn geweest. Wat mooi dat ze het nu zo goed doet. Een sterk, dapper kind.

  10. Marjon op 11 maart 2016 om 10:50

    Pff wat heftig zeg! Gelukkig dat alles goed is gekomen. Liefs Marjon

Laat een reactie achter





© 2013 - 2022 Meisje Eigenwijsje